Mekânın parçası, bütünlüğün yansıması:

VOLTERRA…

Bir tasarımcı ve bir mühendis, uzun bir akşam sohbetinde şunu sordu birbirine:

“Neden bir masa, alanı kaplamak yerine alanla bütünleşmesin?”

İşte o fikir, “İz” masasının doğuş anıydı. Cam yüzey, adeta havada süzülüyormuş gibi hafif. Altında yer alan özel formdaki metal ayaklar, gücü görünmeden taşıyor. Yalnızca gerekli olan çizgiler bırakıldı; gereksiz hiçbir detay eklenmedi. Böylece masa, mekânda bir varlık değil, bir iz gibi kaldı.

Her birleşim noktası, mühendislik hesaplarıyla optimize edildi; her ölçü, hem işlevi hem de hafifliği koruyacak şekilde titizlikle planlandı.

“İz” masası; boşluğu doldurmak yerine, boşluğun bir parçası olmayı seçenlerin masasıdır.